24 Şubat 2010 Çarşamba

Beni Duyuyor musun ???

''mezardakilerin pişman oldukları şeyler için
dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!..''
-GOETHE-

Bir anda uykudan kalktim çok ilginç
bir ışık gördüm ama odanın ışığı kapalıydı
bir baktım saat 3:30 gece facir vakti
peki gördüğüm bu kadar ışık nerden

Birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı
duvarın içinde ,hemen elimi çıkardım korku
içinde oturup elime bakıyordum.
Tekrar elimi duvara dogru uzattım yine
elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!

Bir gülümseme sesi duydum.

Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu
korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi
uyandırmaya gittim ama cevap vermedi ,
annemin odasına doğru gittim babamı
uyandırmaya çalıştım, birilerinin bana
cevap vermesini istiyorum ama kimse
cevap vermiyordu. Annemi uyandırmak
üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı
uykudan uyandı ama benimle konuşmuyordu

Bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu

Babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım
çocuklara dedi annem,

şimdi zamanımı bırak uyuyayım
yarın ola hayr ola dedi babam

ama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi
şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler

başladım bağırmağa, anne, baba ama
hiç birisi cevap vermiyordu!!!
annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini
istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!

başladım annemin arkasından yürümeye
ta bizim odaya kadar, odamıza girdi ve ışıkları
açıverdi.Ama benim için fark etmiyordu
çünkü benim için her taraf ışıktı

tam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım
kendi vücüdumu gördüm!!!

Evet kendi vücudumu

Oturup kendi kendimi seyrediyordum, iki taneydim
kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba?
Nasılda bana benziyor!!! başladım
kendi kendimi uyandırmaya,
bu kabustan kurtulayım diye

ama uyanamadım

babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi
yerimize gidelim, ama annem sakin olamadı
ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek
beni uyandırmaya başladı kalk Muhammed
kalk bana cevap ver

ama cevap veremiyordu!!!

bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden
baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor
o babam ki şimdiye kadar onun
gözyaşlarını görememiştim. Bağırışmalar
başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?
annem ona bağırarak, abin Muhammed ölmüş
çok acıklı bir şekilde ağlıyordu

bağırmalar fazlalaştı
anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!

ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?

oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte

ama kimse cevap vermiyordu

başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi
ne olur beni bu rüyadan
ve olduğum durumdan kurtar

uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu

bu ses Allah'u Teala' nin bir ayeti idi

(andolsun sen bundan gaflette idin,
derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))

birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi

çok korktum !!

başladım bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?
kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler

ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim
neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!!
Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim

bana gülümseyerek cevap verdiler
dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız,
sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki
asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup
öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.

beni kabire doğru çekiyorlardı hala

yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da
aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlıyor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu

onlara sordum neden böyle yapıyorlar?

dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler,
nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir..
korku içinde sözlerini keserek sordum:

ateşe gidiyorlar mi yani?
evet dediler '

konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlar
hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??

dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötü
bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi

ve hep öyle yitik kalacaksın
sözlerini korku içerisinde keserek sordum:

yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?

Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler

yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım
ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi

Bir sandık içinde beni taşıyorlardı
Onlara koşarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfen

Ama kimse bana cevap vermiyordu
kimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü
Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasın
Beni duymasını çok isterdim

O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılar
baktım ki babam toprak atıyor üzerime

Kardeşlerim topak atıyor
Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu

dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim
dün sabah namazımı kılsaydım

Keşke her gün rabbime dua etseydim
Keşke her gün tevbemi yenileseydim

Keşke kötülüklerden uzak dursaydım
Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun
dünya hayatı sizleri kandırmasın
en azından birisinin beni duymasını çok isterdim

Peki sen beni duyuyormusun ???

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder